hooshbaranjavan

بیحسی اسپاینال
نویسنده : bashir karimi - ساعت ۱٠:٤٥ ‎ب.ظ روز جمعه ٥ آذر ،۱۳۸٩

با عرض سلام به تمام دوستان علم پژوه و پر تلاش خودم . در این قسمت در مورد بیحسی اسپاینال مطالبی قرار دادم امیدوارم به کارتون بیاد .لبخند


بیحسی اسپاینال

 

 

 

بیحسی اسپاینال عموما جهت اعمال جراحی مربوط به قسمتهای تحتانی شکم / پرینه و اندام تحتانی به کار می رود.

قبل از اجرای بیحسی یک انفوزیون داخل وریدی آغاز می شود و تمام وسایل /داروها و مونیتورهای که برای بیهوشی نیاز است برای بیحسی نوراگزیال لازم هستند.

برای بیحسی اسپاینال اغلب از کاپنو گراف جهت مونیتورینگ تنفسی استفاده می شود.

برای کاهش درد در هنگام ورود سوزن باید ازدرمانهای پیش از عمل شامل مخدر نیز استفاده کرد.

روشهای استریل با کلاه و ماسک و دستکش اجباری است و در روشهای مدرن تجهیزات مورد نیاز از بسته های استریل از قبل آماده شده فراهم می گردد.

 

اسامی دیگر بیحسی اسپاینال(Spinal Anesthesia):

- راشی.

- اینتراتکال.

- این روش بی حسی اولین بارتوسط راشی توسط داروی کوکائین انجام  شد.

افرادی که نباید اسپاینال شوند:

- بیمارانی که مشکل انعقاد دارند مانند بیمارانی که به هموفیلی  دچارند.

- بیماری که در ناحیه کمر عفونت دارد.

- بیماری که نا هنجاری ستون مهره ای دارد.

کنترل اندیکاسیون برای بی حسی اسپاینال دو نوع می باشد:

- نسبی:در بعضی از موارد انجام می دهیم و در بعضی از موارد انجام نمی دهیم یا به عبارتی در شرایط خاص این نوع بی حسی را انجام می دهیم.

- مطلق:نباید این نوع بی حسی را انجام داد.

نسبی مانند:

- دیسک کمر.

- درد کمر.

- بیمارانی که مشکل روانی دارند(بیمار روانی).

- در بچه ها.

-در بیمارانی که دچار کم خونی هستند.

- بیماری که کاهش حجم خون دارد.

- در بیمارانی که در ناحیه ی تزریق سوزن عفونت دارند.

مطلق مانند:

-  بیماری خون ریزی دهنده.

-  بیماری که عفونت سیستمی داشته باشد(عفونت منتشر در  خون).

-  فشار خون(BP) پایین.

-  امراض نخاعی.

-  فشار مغزی (Icp) بالا.

اندیکاسیون:

- در اعمال اندام تحتانی.

- ناحیه ی رکتال.

- واژینال

- فتق ها.

- جراحی های اورولوژی.

- بیماران غذا خورده.

- بیماران معتاد.

- بیماری که مشکل راه هوایی دارد.

- بیمارانی که بیماری سیستمیک کبدی-کلیوی دارند.

بیمارانی که فشار مغزی (Icp) بالا دارند.

--آمادگی برای اسپاینال:

-Monitoringکردن (پالس اکسی متر -   ECG- بستن فشار سنجش- کانال اکسیژن نازال که مهم می باشدو...).

-پوزیشن دادن (وضعیت خوابیده به پهلو(Lateral Decubitus) یا حالت نشسته که رایج تر می باشد).

 

 

وضعیت دهی بیمار (patient positioning)

بی حسی اسپاینال را می توان در وضعیت خوابیده به پهلو نشسته ویا با شیوه کمتر خوابیده به شکم انجام داد.

 

وضعیت لترال (Lateral Position)  

وضعیت به پهلو خوابیده برای بیماران ناخوش و نحیف راحتتر و مناسب تر است. 

 

وضعیت نشسته (Sitting Position)

 

این وضعیت تشخیص خط وسط را تسهیل می کند و در بیماران چاق اهمیت زیادی دارد.چون  CSFکمری در این وضعیت بالا رفته کیسه دورا متسع است از این رو هدف بزرگتری را برای سوزن اسپاینال فراهم می کند.این فشار بالاتر همچنین تشخیص نوک سوزن در فضای زیر آراکنوئید را آسان می کند که با جریان CSF مشخص می شود.

 

وضعیت خوابیدن روی شکم (Prone Position)

این وضعیت به ندرت استفاده می شود .بجز در اعمال پرینه که در وضعیت جک نایف انجام می شود.

_ از بیمار می خواهیم که همکاری کند(1-گرفتن زانوها 2-دادن شکم به درون 3- چسباندن چانه به سینه که انجام دادن این

مراحل از طرف بیمار باعث می شود که ناحیه ی تزریق  بهتر مشاهده شود.

_  وسایل اسپاینال را آماده می کنیم((ست را آماده می کنیم پنس (برای شست و شو)-شان پرفوره که براساس محل عمل دارای سوراخ می باشد- گالی پات- رسیور(ظرفی که لوبیایی فرم است)- سرنگ شیشه ای- سرنگ های مختلف اسپاینال- ایپدورال-دستکش-گاز – پنبه الکل)).  ناحیه ی تزریق را با بتادین ضد عفونی می کنیم و سپس با الکل سفید ناحیه ی بتادین را پاک می کنیم(اگر این کار انجام نشود باعث انتقال موادشیمیایی به داخل بدن شده و باعث واکنش می شود).

 

انتخاب فضا(  Selection of interspace)

 

 فضای و ناحیه اسپاینال

 عوامل متعددی انتخاب فضای مورد استفاده جهت بی حسی اسپاینال را تحت تاثیر قرار می دهند.واضح ترین آنها آناتومی ویژه ی ستون فقرات بیمار و این احتمال که سوزن می تواند با موفقیت بداخل فضای زیر آراکنوئید عبور کند است.ملاحظه دوم و اغلب کم اهمیت تر این است که فضای انتخابی جهت بی حسی اسپاینال اثر قابل توجهی روی انتشار بی حس کننده در فضای زیر آراکنوئید داشته باشد. که موفقیت یا شکست تکنیک را تحت تاثیر قرار می دهد.

 

سوزن های اسپاینال    

 سوزن های گوناگونی جهت بی حسی اسپاینال در دسترس بوده و به طورعمومی بر اساس اندازه (به طور رایج تر اندازه 22 تا25) و شکل نوک طبقه بندی می شوند.

دو طرح پایه ی سوزن های اسپاینال عبارتند از :1) سوزنهای با انتهای باز (شیب دار (اریب) یا برنده) و2) سوزنهای با انتهای باریک شونده و بسته نوک مدادی همراه با دهانه ی جانبی.

 --نکاتی در مورد سوزن ها:

-هرچه قدر قطر سوزن بیشتر باشد احتمال سوراخ شدن دورامتر افزایش می یابد که به دنبال آن نشت  CSF(مایع مغزی- نخاعی) افزایش می یابد که پیامد آن بیشتر شدن سر درد بعد از عمل می باشد(عکس آن هم صادق است).-

مسیر عبور سوزن:

1-پوست(جلد).

2-زیر پوست(زیر جلد).

3-چربی.

4-لیگامنت های فوق خاری.

5-لیگامنت های زیر خاری.

6-لیگامنت زرد(Folvum).

7-سخت شامه(دورامتر).

8-بیرامتر.

تایید بی حسی:

طی 30-60 ثانیه بعد از تزریق زیر عنکبوتیه ای محلول بی حسی می توان شروع به تعیین سطح پیش رونده بی حسی کرد.سطح بلوک سمپاتیک با الکل,سطح بلوک حسی با تماس سر سوزن و بلوک حرکتی با بررسی قدرت عضلانی اسکلتی بررسی می شود.

10- 5 دقیقه اول پس از تزریق حساس ترین زمان برایتنظیم سطح بی حسی و20-10دقیقه اول حساس ترین

زمان برای بررسی پاسخ های قلبی-عروقی است.

 

-عوارض اسپاینال:

- افت فشار خون.

- خطر برادی کادری.

- سر درد پس از عمل.

- تهوع.

- دو بینی و وزوز گوش.

- انتقال عفونت.

- دیسکوپاتی(التهاب-ورم-درد در ناحیه ی دیسک).

- آسیب عصبی(احتمال آسیب به نخاع) که نادر می باشد.

- احتباس ادراری و اختلال ژنیتال.


comment نظرات ()